شده قصد به انجامِ کاری داشته باشین، ولی تَهِ دلتون یه مطلب دیگه ای رو بخواین؟ در نهایت، متوجه میشین اتفاقی افتاده که دل میخواسته، و قصد شما اگر هم انجام بشه، اون لذت لازم و کافی رو نداشته، که به آرامش برسونه شما رو.
واسه من بارها این مسئله تکرار شده، واسه شما هم اتفاق افتاده؟
لطفِ محبوبِ من آن است که در دنیا نیست
دستِ معشوقِ من از سوی جهانِ باقیست
هر چه دل گفت، به دست آمد و کامل شده است
لایقِ سجده ی هر ذرّه، بجز پای تو، کیست؟
از: احمدرضا زارعی
تیری کشیده شد،
به چپ.
خُشکید،
دستی که در آن حوالی بود.
غمی نیست!
چه نیاز است،
که پاسخِ "چرا" را مزه مزه کرد!
انتهایش،
ایستادن است...
در سینه ی دردها نشستم، دیروز
دنباله ی آن سوال، این شد، امروز
یک لحظه توقف است، یا سکته ی محض!
تیری که به عمقِ ریشه چسبیده هنوز؟
تصویر، یکی پَس از یکی آمد و رفت
این قصّه ی من عجب پُر است از تب و سوز
غَم را به تلافی از همه، سیر شدم
باشد که به پایان برسد طاقَتِ روز
با خنده ی آرزو به شوق آمده ام
آسوده بخواب؛ قلبِ من شد پیروز
از: احمدرضا زارعی
گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو
از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه در به در کوُچه به کوچه کو به کو
میرود از فراق تو خون دل از دو دیده ام
دجله به دجله یم به یم چشمه به چشمه جو به جو
مهر تو را دل حزین بافته بر قماش جان
رشته به رشته نخ به نخ تار به تار پو به پو
از: طاهره قره العین
در: حال و هوای کوی دوست
خدا از سردرگمی خلاص میشود.
از: ناشناس
در : یاد عاشقانه
سلام بر همه ی دوستان و همراهان عزیز.
در نظر دارم تا سایت ها و منابع اینترنتی مفیدی را که در طول مدت مطالعاتم در مسیر شعر، با آن روبرو شده ام را در شاخه ای در وبلاگ معرفی کنم، امیدوارم برای علاقه مندان به این عرصه مفید واقع شود.
برای اولین منبع، سایت "پایگاه اطلاعات علمی" از جهاد دانشگاهی را معرفی می کنم. در این سایت، در زیرشاخه ی علوم انسانی، نشریات دانشگاهی بسیاری وجود دارد، که بسیار مفید هستند.
تلخ،
زبانم را گزید...
دروغ؟
نه،
راست برو،
توی دل بن بست...
از: احمدرضا زارعی
دل که در دامِ خنده ای افتاد؛ داد خود را به دستِ گردشِ باد
باد برُد این وجودِ بی ثمرم؛ ز سَرِ هر مَنیَّتی از یاد
یاد باد آنکه من به خود بودم؛ دور می شد تن از وجودِ نگار
چشم تا با دو چشمَش آمد و ما؛ جمع بستیم و دل به حادثه داد
گَرد در گِردِ قامَتش آمد؛ بارشی از زلالِ دیده ی یار
ریخت بر من که گل پدید آمد؛ سبزه در هر سخن به شهد افتاد
رُشد کرد از درونِ من به برون؛ جلوه هایی که داده بود از خون
قُوّه ی فعل را ثمر بخشید؛ پُخت در هُرمِ لَمسِ آن استاد
لطف ها کرده ای و باز دهی؛ از دَرِ معرفت به من روزی
رو مچرخان که تابشیست به دل؛ با تمامِ تو می شوم آباد
بسته ام جان به یک نگاهِ تو تا؛ دست گیرم شوی به وقتِ نیاز
ناز کن نازنین، که شیرین است؛ بر دو پای تو می شوم آزاد
از: احمدرضا زارعی