چو از دل بر آید نشیند به دل
دل نوشته های من...
چو از دل بر آید نشیند به دل
دل نوشته های من...درباره من
تا تو هستی، عشقِ بی پایانِ توست...هر چه هستم قطره ای از جانِ توست:::: برنامه نویس - تریدر بازارهای مالی بین المللی (فارکس) - مشاور توسعه فردی و موفقیت
ادامه...
ببار و، آرامم کن...
ببار
ای باران
کمی آسوده تر
بیار
خاطره ی یار را در تفکراتی که در اضطرابِ آسودگیش آرامِ خاطر از یاد بُرد
کمی آهسته تر
کمی
نرم تر
مهربان تر
طراوتِ خود ارزانی دار و
آرامِ خیال...
از: احمدرضا زارعی
بازآی...
دوست بودن هنر است...
گفت گر مهر فشانی بر دوست
هم الفت و یاریش رسانی، که نکوست
همرهت سازد و همدل دلِ خود.
گفت گر دوست دمی شیشه ی یک رنگِ دلت را بیند
هم به یکرنگیِ دل آید و هم
درد از آثارِ ترک خورده ی قلبت چیند.
تو که خواندیمت دوست
تو که از یاد سپردی همه دلبستگی ام
از: احمدرضا زارعی
Love Story
Love Story، به روایت (تنظیم) احمدرضا
امیدوارم دوستان لحظه ای هرچند کوتاه، لبخندی بیاد به لباشون 
خداوندا
خدایا
امشب
به خواب فرو خواهم رفت.
به جبروتت
فردا را چو امروزم مگردان
که سرگردان بودم و غریب، در دیاری که کاشانه خوانندش
تاب و توانم نیست بیداری و دیدارِ روی خود اندر آینه
به خواب دل بستیم و
ز بیداری گریزان گشتیم.
دستانت را خواهانم
خداوندا
دستانت را...
از: احمدرضا زارعی
دیوار
پروازِ خیال
شاید که گنجیدن نتواند یافتن
اندر کلامی و
سلامی و
نگاهی
شاید...
که دل
هوایش را به تو سپارده
دعایش ز توست که برخاستن گرفتست و
سپردست خود را به دستانِ تویی که شیرینِ هرچه شیرین هستی و
رایحه ی هرچه عطر است.
چه رَوی و چه آیی و
چه خواهی و چه نخواهی شاید در دل
که دلی دهی به بیدلی چو من
پروازِ خیالم به سوی توست
باشد تا خیالت در شب و خواب، شاید، بسوی من پروازش آید
ای نگارین یار
از: احمدرضا زارعی
بی همتای ماندگار...
جانانی و
برفت و فدای شد به شُکوهِ وجودت
دل
که شِکوه بر لب بسی آمدست
ز فراقِ یار و اندیشه ی نگار و
رایحه ی دلربایت.
بگشای چشم و آغوش و
دل را
دَر کَش
کین مجال بَس تنگ است و
دل، تنگ تر.
دارمت به عظمتِ داشتن دوست
ای
بی همتای ماندگار...
از: احمدرضا زارعی
چشمانِ تو
چشمانِ تو و
آسمانِ من.
شکسته نخواهم بود..
به شکستن نشست آرزوی دیرینش و
شکسته نگشت ایستاده ی قامتش
و چنین بود که
زندگانیَش آغاز گشت.
به شکستَنِشان خواهد کشانید
نامردمکان را
در منتهای پروازی که در انتظار نشسته او را
دلی که به زنده بودن امید نمی بازد...
از: احمدرضا زارعی
