گو که ریسد...

بافنده گو بریسد و گوینده گو که گو

این واژگان بماند و مانندش آرزو

پهنایش از زمان گُذَرَد شرحِ حالِ ما

معنایش از دل آمد و خوانند و کو به کو

از: احمدرضا زارعی

درازِ زلفت...

درازِ زلفت ای مشکینِ گیسو

به باد اندر بگردیدست و هر سو

چراغِ دل فروزان گشت و جاری

که افتان بود و گَه خیزان و سو سو

سریری دلبرا بر طاقِ بودن

حریری جان فزا بر دست و دامن

نسیمی سوی ما آر ای درخشان

دمی برکن غبار از دل، ز جان، تن

از: احمدرضا زارعی

شکست

شکست

چرخه ی افکار و

قطره ی آرزویم

بر سنگِ زمانه.

سنگی کآغازِ من است و

هست.

کریما

مددی...

از: احمدرضا زارعی

گیسوانت و، روزگارم...

چه تناسبی بربست و حیرانمان فرمود

سیاهِ گیسوانت

بر سیاهِ روزگارم...

خدای را،

چو بر افکنی تاجِ شکوه را

و برشکنی گردِشِ باد را

در پریشانِ تار تا به تارِ زیبای خود، گیسوانت را

به شُکر خواهم تا نشستن.

حبیبا

باز کن، چشمانت را بدان گاه و

ببند، ضربانِ قلبِ عاشق را

به نگاهی...

از: احمدرضا زارعی

رضای تو، احمد...

اوجِ آسمانم آن گاه است

که صدا زنی ام

بیا،

و احمدی خواهم بود

که رضایت باشد...

از: احمدرضا زارعی

کمانِ ابرو، تیرِ نگاه...

کمان است و 

کشیده

که پرتاب آورد تیری و 

کُشَدَم،

ابرو و نگاهت.

به تیغِ تیزِ عشقت

بزن و 

بِبُرّانم

بِکَن و 

بسوزانم

که حلال تر از حلال است، 

مرگِ به دستِ تو زیبای زیبا رویان...

از: احمدرضا زارعی

---

بخوان

بخوان ای عشق

مرا بخوان

که به واژگانی که ز غنچه ی سرخ گونت سرازیر آید

خوانا خواهم تا گردیدن.

به نواختِ زیر و بمِ امواجت

که بر این تن آید

مانا خواهم تا ماندن

زنده

در هوای تو.

بخوان ای عشق

بخوانم...

از: احمدرضا زارعی

دلتنگتم

حسِش می کنی؟! نزدیکه، خیلی نزدیک. 

قلبم به تپش می افته وقتی به رسیدنش فکر می کنم. گاهی احساس می کنم که دقیقا پشت سرم وایساده! سعی می کنم بدون برگشتن یه جوری با گوشه ی چشم نیم نگاهی نگاش کنم!! چشمم رو می گردونم به سمت چپ، یه خورده سرم رو پایین می گیرم، جوری که یعنی می خوام چیزی رو از روی زمین ببینم، ولی هدفم پشت سرمه! می دونم که اگه یه دفه برگردم احساس لرزش خوش آیندی که توی دلم هست رو به سرعت از دست می دم!!! "شاید اونجا نباشه!"

به دل نزدیک و دور است از جوارم

به دستِ حق تو را، جانا، سپارم

درون فریادَت آوردست و چشمان

به در کز در درآیی کردگارم

از: احمدرضا زارعی

مدحی از تو

با توانی که ناتوانیَم بود و
با کلامی ز نادانی
گفتیم و تا شاید
تواند دل برون خیزد و کلامی از احترامِ تمام
بر شیخ سراید.

عجبا که اولینت چنین نمود مجنون مرا
صنما، تا به آخرینت هدایَتَم نما...

از: احمدرضا زارعی
(در مدحی دیگر از حافظ)

الا یا ایها الحافظ

بیتا

بیتایی و

بیتاب بشد،

خواب بشد،

بال بزد،

دل به هوایت

مستیم و برایت

هستیم و به پایت

جستیم و ز خود تا به سرایت

بستیم و به پا حلقه ی شوریدگی و غرقِ دعایت.

یارا

قدمی

یار

دمی...

از: احمدرضا زارعی