شیرین...

روزی بود.

عجب از تو!

که هر چه می اندیشم

خاطره ی سالی در برابر دیدگانم،

   می گذرد...

نیست،

شیرین تر از تو...

چشم در چشمِ من انداخت و جان بیرون شد

شوقِ وصلِ تو به هر دیده ی دل، جیحون شد

کاش هر روز، لبَت بود و، کناری، به کنار

طعمِ لبخند و، تن آزاد ز پیرامون شد

گفت تا: هر چه ز باغِ تَنِ گُل خواهی، چین

نیست شد رفته و آینده و، جان اکنون شد

نقشِ بر خاک، به نامِ توی لیلا رقصید

فارغ از بود، به نابود، دلی مجنون شد

هر گدایی که به خالِ دلِ تو، رنگی دید

گنجِ بیدارِ تو را یافت و چون قارون شد

از: احمدرضا زارعی