اشک...

اشک
در اوج
می بارد.

آنجا که نمی گنجد من در پوست

ز شادیِ با تو بودن
آن زمان که لبریزم فرمودی از عشق
یا
بدانجا که گِرِه شوند مشتان و ابروان خمودگی از یاد برند و
لب به نشانِ طاقِ غم در آید
آنجاست که اشک
خواهَدَم خیسانید صورت را.

به تو می اندیشم و 
آه است و حسرت و 
دستانی پُر از
هیچ...

از: احمدرضا زارعی

???? ???? ??????? ?????