می بوسَمَت

می بوسَمَت

آهسته

نرم

آرام.

اندیشه خالی گردد

من

خالی گردم

چشم ها سنگین تر از سنگینیِ عشق گردیده

در دنیایِ خاموشِ تاریکِ خود خواهم تا تجربه کنم

غرق شدنِ در عطر لبانت را

که نه یک بار

هزاران بار و تا منتهای هرچه که هست.

کاش تا چشمانمان تا ابد بسته بماند...

از: احمدرضا زارعی